Wat heb ik een ontzettend leuke, enthousiaste en drukke week achter de rug. Voor het eerst is er een artikel van mij gepubliceerd op de website van Nieuwetijdskind Magazine ( en dat was zo ontzettend leuk. :-) <3

Zoals jullie waarschijnlijk weten schrijf ik ontzettend veel, maar het bereik was op zich bescheiden...en dan nu "opeens" op het grote podium. Zichtbaar worden voor een veel groter publiek. En wat is het gaaf om te doen...om zichtbaar te zijn. Ik geniet volop. <3

En dan denken jullie misschien, ja logisch, maar dat is niet zo logisch. Ik weet al jaren dat dit mijn weg is, maar wat was het eng om te doen. Wat was er veel wat me tegenhield. Wat was er veel in me dat zei...Nee, Karin...je kan dan wel van alles van binnen voelen en menen dat je heel wat bent en dat je iets kunt betekenen voor deze wereld...nou vergeet het maar.....je doet het wel aardig, maar zo bijzonder ben je ook weer niet...pffff... <3

Ja zeker...pfffff....want wat heeft het me veel worsteling, veel strijd gekost om mezelf vooral klein te houden..om mezelf steeds weer te laten geloven dat ik niets voorstel. Dat ik maar leuk mag doen, maar dat ik niet leuk ben. Dat ik mag doen alsof ik bijzonder ben, maar dat ik het vooral niet ben. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Tsjonge, jonge, jonge.....hoe harder ik het riep dat ik wel iets voor de wereld kon betekenen, hoe harder dat stemmetje in me riep..."nou vergeet het maar!! ...van jou dertien in het dozijn!!" <3

Dus mijn strijd heb ik (voor het grootste deel) in stilte gestreden. Ik heb er regelmatig over geschreven, maar ik kon die strijd niet echt naar buiten brengen. En toch....toch heb ik nooit opgegeven...ben ik doorgegaan om het telkens weer te herhalen...want, ik trainde mezelf daardoor. Ik trainde mezelf elke keer weer als ik het van me af schreef, als ik het aan andere mensen vertelde, als ik het weer voor me zag.....en door mezelf te trainen, kon ik....en echt alleen IK kon dat doen, want niemand anders kan het voor een ander doen....IK kon op een gegeven moment GAAN VOELEN dat ik wel degelijk bijzonder ben. Net zo bijzonder als ieder mens op aarde. Niet meer, maar zeker ook niet minder!!!

Ieder mens op aarde heeft iets unieks, iets wat hij of zij te delen heeft met de wereld, waardoor de wereld er net iets mooier door wordt.....dus ik ook!!! Nou, nou dat heeft even een paar jaartjes geduurd....zeg maar gerust, meer dan een halve eeuw 😅❤️
En daarom ben ik nu zo ontzettend aan het genieten, want het is me gelukt!!!

Ik heb het mezelf toegestaan om wel op het grotere podium te gaan staan...om wel zichtbaar te worden. En nu ik besloten heb, nu ik het voel dat ik iets kan betekenen in deze wereld...nu gaat de wereld gewoon mee doen en ziet me "opeens" wel staan. 

Nou hoe gaaf is dat!! Dat is toch een genietmomentje van jewelste...en ik ben een ster in het zien van kleine details...dus zie ik ook héél veel genietmomentjes.

Ik heb zulke mooie, lieve, hartverwarmende reacties gehad van mensen, maar ook vragen en dan voel ik dat ik dan helemaal in mijn element zit. Als ik vragen kan beantwoorden, als ik mensen kan ondersteunen, maar vooral als ik mijn wijsheid, mijn liefde en mijn enthousiasme kan delen met de wereld. Kortom...als ik mezelf kan zijn. 

Ik kan en mag (van mezelf) mensen helpen. Ik kan en mag mijn wijsheid, liefde en enthousiasme uiten en vooral delen met anderen. Ik kan en mag mijn energie inzetten om de mensen om me heen in beweging te brengen. Ik kan en mag stralen en daarmee mezelf en andere mensen in het licht zetten. Kortom....ik kan en mag doen waarvoor ik hier op aarde gekomen ben. En dat wist ik vanbinnen allang, alleen kon ik het niet, zonder angst, naar buiten brengen. <3

En nu??? Nu gaat het bijna als vanzelf...gewoon omdat ik Karin er laat zijn...en Karin is nou eenmaal wie ze is...daar hoef ik verder weinig voor te doen....sterker nog....ik heb er altijd heel veel energie ingestoken om haar vooral tegen te houden en nu...nu kan ik het gewoon loslaten...nou dat is toch puur genieten!!

En de verhalen...de informatie die ik te delen heb....je wil het niet weten, ik kan het zelf niet eens meer bij houden. De artikelen vliegen op papier en er ligt dus van alles klaar. En tralalalalala volgende maand wordt er weer een artikel van me gepubliceerd door Nieuwetijdskind Magazine.

Hello world...here I am....I have so much to share and I hope you all are eager to read it .

(Hallo wereld...hier ben ik....ik heb zoveel te delen en ik hoop dat jullie allemaal gretig zijn om het te gaan lezen). 

Alles wat ik deel, wat ik schrijf, dat bevat een boodschap...dus wat is mijn boodschap in dit verhaal?

* Als je een stemmetje hoort die zegt dat jij niet goed genoeg bent, geloof dat stemmetje dan niet, maar train jezelf om te leren hoe jij dat stemmetje het zwijgen op kunt leggen. En weet dat jij...net als ieder ander mens op deze wereld, een uniek schepsel bent, met zoveel moois om te delen met de wereld...zo maken we met z'n allen, ieder op zijn of haar unieke manier, de wereld steeds een stukje mooier.

Ik ben trots op mezelf, ik geniet en ik hoop dat ik zoveel mogelijk mensen mee kan laten genieten en inspireren om vooral op zoek te gaan naar dat bijzondere stukje in zichzelf.

En als je dat moeilijk vindt, om dat pad in je eentje te bewandelen of als je het gewoon fijn vindt om het samen met iemand te doen, dan wil ik heel graag jouw coach zijn op jouw levenspad en loop ik heel graag een stukje met je mee.

Kijk voor alle informatie onder het kopje TLCC.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie bijdrage aan mijn training...op welke manier dan ook, want alleen had ik het niet kunnen doen. 

Een hele liefdevolle knuffel voor jullie allemaal. 

Liefs, Karin <3

25-2-2018




Wil je reageren op deze blog? Klik dan hier

00000160