Hindernissen op je pad…


Soms krijg je moeilijkheden op je pad, niet omdat je iets fout doet, maar juist omdat je iets goed doet….stop je dan of zet je door??

Soms kun je iets ondernemen, zien, doen, ervaren wat voor andere mensen nog niet zichtbaar of helder is…je kunt dan zeggen:’ik ben de enige die dat ziet/ervaart en stop dus maar of je kunt het juist als een mooi gegeven zien”
Het kan een inspiratie zijn voor jezelf en anderen om juist door te gaan…om de “voorloper” of de “wegwijzer” te zijn op of naar een nog onbekende richting/pad.

Ik geloof dat het een geschenk is dat het jouw “gegeven wordt” om dit kenbaar te maken…alle veranderingen/ontwikkelingen/groei/vooruitgang in de wereld zijn ontstaan vanuit het feit dat iemand iets “anders” zag dan de andere mensen en dat door heeft gegeven. En er is géén enkel pad gemaakt, zonder obstakels, tegenvallers en problemen…het is alleen aan jou om te kiezen of je deze dingen ook daadwerkelijk ziet/ervaart als obstakels, tegenvallers en problemen of juist als “opstapjes naar”, mogelijkheden om te leren en flexibel te worden en uitdagingen….en hoe moeilijk het soms ook is, zeker op het moment als je er plotseling mee geconfronteerd wordt…voor mij zijn het toch altijd weer de laatste opties…hoe meer ik tegenkom, hoe meer ik leer….het is voor mij alleen de uitdaging om niet te veel te willen leren….ik ben nogal leergierig en daardoor worden de uitdagingen vaak ook héél groot en talrijk…maar ook dat is weer een mooi proces en hoewel ik in alles altijd zo ontzettend snel ben…in dit proces neem ik blijkbaar wel mijn tijd…ik leer langzaam om mezelf niet altijd volledig “uit te dagen” waardoor mijn weg die ik af te leggen heb ook iets rustiger wordt. Nu is het altijd een héél vol gepland reisschema, want ik wil alles meenemen, wat er mee te nemen valt, maar daardoor is de reis soms ook best vermoeiend en ben ik soms geneigd om te zeggen…ik staak deze reis, terwijl het zo’n geweldig mooie reis is.

Interessant, leerzaam, bijzonder, indrukwekkend, super leuk…maar als je niet op tijd even de omgeving los laat om tot rust te komen…ook super vermoeiend. En dat kun je pas ervaren als je al een tijdje onderweg bent.
Nu leer ik dat mijn enthousiasme niet af te meten valt aan het aantal uren dat ik actief aanwezig ben, maar gewoon aan het feit dat ik aanwezig ben en ik er bewust voor kies om enthousiast deel te nemen.

Ik wens jullie allemaal mooie, bijzondere en unieke groeimomenten toe met fijne periodes van rust.

Liefs, Karin Walda
19-10-2013

Wil je reageren op deze blog?? Klik dan hier

00000449