Iemand leren kennen is,

verder voelen dan de glimlach breed is…


Regelmatig hoor ik verhalen en lees ik dingen waar ik dan best treurig van zou worden (als ik alle emoties binnen zou laten). En daarom heb ik er een uitspraak over gemaakt. En wat bedoel ik daar nu precies mee?

Je ziet veel mensen rondlopen met een (brede) (glim)lach op het gezicht en waarvan je zou zeggen dat het hele zelfbewuste mensen zijn die alles goed voor elkaar hebben. Ze zijn vrolijk en ze hebben niets te klagen. Of juist het tegenovergestelde, ze zijn altijd nors en je kunt totaal geen sympathie opbrengen voor zulke mensen.

We zien dan niet het maskertje dat de mensen de hele dag dragen. Of het nu een masker is van vrolijkheid of een masker van grimmigheid, beide keren is het een masker. En de mensen handelen naar hun kunnen..goed of verkeerd..maar altijd naar wat ze op dat moment kunnen.
En als het iets vervelends is, dan zie je de commentaren ook in grote hoeveelheden voorbij vliegen en weet iedereen wel wat er met zulke personen gedaan zou moeten worden. Maar WAT doen we ZELF nu uiteindelijk?? We doen niets! Tenminste in positieve zin niet. Niet in de zin dat we iets aandragen of bijdragen aan het oplossen van het probleem. We (ver)oordelen anderen op hun gedrag en gedragen ons zelf op precies dezelfde manier…onbeschoft of mensonterend. Alleen dan uit naam van gerechtigheid. Ik vraag me altijd af of er ooit een reden te bedenken valt om nog meer negativiteit de wereld in te brengen, want haat zaait alleen maar meer haat en lost nooit iets op. Kijk eens wat erachter dat verkeerde handelen zit…kijk eens naar de persoon!

En dat geldt ook voor de alom bekende brede glimlach. De mens die altijd met een grote glimlach door de wereld loopt, zou géén problemen hebben?? Redt zichzelf wel en heeft het allemaal maar mooi voor elkaar. Fluitend door het leven, zonder de ellende die je zelf natuurlijk wel mee maakt of meegemaakt hebt…..

Ook achter die glimlach zit een mens! Een mens die op een bepaalde manier handelt en met die glimlach een ander niet schaadt, maar misschien zichzelf wel…juist doordat altijd alles weggelachen wordt. En dan is het zo fijn als er iemand is, die vraagt of zegt…hé hoe is het met nu ècht met jou?? Iemand die ECHT geïnteresseerd is in jou…de persoon achter de glimlach.

En ik veroordeel niemand, want zoals ik al zei…IEDEREEN handelt naar zijn vermogen van dat moment…het is alleen iets om bewust van te worden. En als je weer een stukje bewuster bent, is het misschien een optie om eens verder te voelen dan de glimlach breed is…..

Liefs, Karin Walda
12-6-2014

 

Wil je reageren op deze blog?? Klik dan hier

00000495