Ik zit op zwemles


Ik zit op zwemles en leer drijven…hè zullen de meeste mensen zeggen, want iedereen die me kent, weet dat ik helemaal gek van water ben en al mijn diploma’s heb en kan drijven als de beste en waarom zit ik dan op zwemles??

Nou dat zal ik uitleggen. Het is een ander soort zwemles, dit is zwemles in het leren om op een (voor mij) veilige manier te kunnen boven blijven in de levensoceaan. Als ik in het echte water ben, voel ik me zo vrij als wat en word bijna één met het water. Ik stap erin en ik ga liggen. Ik vertrouw erop dat ik gedragen word door het water. Dat ik er niets voor hoef te doen en daardoor kan ik me totaal overgeven. Ik kan in alle bochten gaan liggen: met mijn handen onder mijn hoofd, languit met uitgestrekte armen, met gebogen knieën of met mijn handen om mijn rug, het maakt niet uit…ik drijf en geniet!! Het is zelfs zo ontspannen voor me dat ik op moet passen dat ik niet tijdens het drijven in slaap val. Iedereen staat dan ook altijd met verwondering naar me te kijken. En daar gaat het om, het vertrouwen … dat ontbreekt op dit vlak voor mij nog tijdens mijn verblijf in de grote levensoceaan en het is dan ook regelmatig spartelen en met handen en voeten slaan als ik in aanraking kom met …. Overvloed!!!

En dan zul je misschien denken, wat vreemd, want ik ben altijd zo positief. Ja, dat klopt ook, maar ik heb voor mezelf op één of andere manier het idee vast gezet dat ik voor alles moet bikkelen, dat ik véél moet doen, dat ik véél moet weggeven en vooral niets mag ontvangen zonder stinkend mijn best gedaan te hebben. Misschien is het iets uit mijn vorige levens, het idee dat ik nog iets goed te maken heb, maar ik ben me er ondertussen bewust van en leer het steeds meer om open te staan en ook te mogen ontvangen.

Voor mij was geld/materie altijd iets “vies”. Ik hield veel meer van de niet materialistische dingen in het leven. En dat is nog steeds iets wat ik volop waardeer en waar ik ook zeker mijn waarde aan zal blijven verbinden, maar ik heb ondertussen wel ingezien dat ik geld en materie mag zien als een vorm van energie. En die vorm van energie is héél belangrijk in deze maatschappij, dus je kunt er niet zonder. En voor mezelf heb ik nu een vorm gevonden dat ik het wel kan accepteren. Als ik alles bekijk als energie, dan is het alleen maar een uitwisseling van energie en dat voelt voor mij prima.

Ik heb een gave dat ik met mijn energie, positiviteit en inzichten mag en kan werken en dat is een prachtige kwaliteit, daar ben ik ook ontzettend trots op. En daarmee help ik héél graag andere mensen die dat niet hebben of kunnen. Maar er zijn ook mensen die héél goed zijn in geld verdienen of in iets anders. En omdat ik altijd uit ga van de kwaliteiten van een mens en die ook wil versterken, waarom zou ik dan niet gebruik maken van hun kwaliteiten. En daardoor worden we allemaal sterker, gelukkiger en volwaardiger in wat we zijn. Dus als ik met liefde iemand ondersteun en verder help met mijn gaven, waarom zou ik dan iemand anders niet gelukkig maken door hem/haar gebruik te laten maken van zijn/haar kwaliteiten.

Ik heb al zoveel mensen achter de schermen geholpen (via een berichtje, sms, kaartje, aanwijzing, email enz enz), waar ik nooit iets voor terug gekregen heb, puur omdat ik dat steeds afkapte, maar ik besef me nu ook dat ik daardoor andere mensen nooit de kans heb gegeven om een goed gevoel te krijgen door mij iets te geven. Het geven was dus een éénrichting verkeer en dat besef ik me nu maar al te goed.

Ik ben daar druk mee bezig om dat om te draaien, om het toe te laten en om er ook echt van te genieten. Dus zonder schuldgevoel iets aan te nemen en me alleen te richten op het mooie van het schenken van de ander.
En ik heb de afgelopen tijd van verschillende mensen zulke mooie momenten cadeau gekregen en ja, daar hoefde ik dan niets voor te doen, hoefde ik niet voor te werken of niet voor te betalen, alleen maar open staan om te ontvangen en te genieten. En het mooie daarvan is, dat ik zag dat die mensen ook opbloeiden, omdat zij mij nu eens iets mochten en konden geven van wat zij goed kunnen. En dat is zo ontzettend mooi om te zien. Ik ben oprecht dankbaar dat ik dat nu voor mezelf en anderen toesta en dat ik de straling daardoor in de ogen van die mensen mag meemaken.

Ik wil ook meer en meer daarmee bezig gaan….en begrijp dus goed, ik word géén geldwolf, maar ik leer mezelf wel om de rijkdom van het geven EN ontvangen in balans te brengen.

Dus bij deze zeg ik tegen iedereen die door mij het gevoel hebben gekregen dat ze niets konden of niets te bieden hadden, omdat ik het niet toeliet: “Sorry! Zo was het niet bedoeld, ik begreep zelf de essentie niet van geven EN ontvangen. En mocht je nog ergens het gevoel hebben dat je het VOOR JEZELF goed wilt maken…..ik sta klaar om het met liefde te ontvangen!! “

En ik zal misschien best nog wel eens “kopje onder gaan”, maar ik ga door met mijn zwemlessen om straks vol vertrouwen te kunnen drijven op de overvloed.

Liefs, Karin Walda
10 april 2014

 

Wil je reageren op deze blog?? Klik dan hier


00000437