Overwinnen van obstakels”....de weg naar innerlijke vrijheid


Ik ben de afgelopen weken bezig geweest met de 30 dagen live-video's “het overwinnen van obstakels”, nog een paar dagen en dan zijn de 30 dagen om. En dan is het logisch dat ik ga evalueren wat het me gebracht heeft. Is het waardevol geweest. Heeft het gebracht wat ik ervan verwacht had. En terwijl ik me die vraag stelde, terwijl ik naar binnen keerde en ging voelen (want zo evalueer ik mijn leven), toen voelde ik meteen dat ik dat ook met jullie mocht en wilde delen en daar gaat deze blog over.

Eerst vraag ik mezelf dan af: “waarom heb ik deze manier gekozen?”

En zoals het altijd bij mij gaat, ik volg mijn gevoel. Ik weet vaak niet te verklaren waarom ik iets doe. Ik krijg een sterk gevoel en dat gevoel volg ik. Pas later wordt me dan duidelijk waarom ik dat heb gedaan. Dus zo was het nu ook weer. Ik voelde vanbinnen een sterke drang om dit te gaan doen en ik noemde het “overwinnen van obstakels”. Totaal nog niet bewust van de grote impact die het op me zou hebben.


Doel van deze serie

Ik ben begonnen met de serie live-video's, omdat  ik voor mezelf het doel heb gezet dat ik in 2018 mezelf en mijn behandelmethode TLCC meer zichtbaar en bekend wilde maken, zodat ik meer mensen kan bereiken met mijn missie “Mensen dichter naar zichzelf toebrengen”.  En dat kan alleen maar als ik zichtbaar ben. Maar dat zichtbaar zijn was toch nog een behoorlijk obstakel voor me. Ik weet dat veel mensen denken dat ik alles zomaar doe en dat ik nergens moeite mee heb, maar ze zien dan niet mijn innerlijke strijd, mijn angst die ik heb om zichtbaar te zijn als mens. En dat zat héél diep. Ik heb mezelf altijd getraind om daar doorheen te komen en steeds kwam ik een stapje verder. En hoe verder ik kwam, hoe dieper de emoties werden. En hoe pittiger het dan ook werd voor me. Toen ik startte met deze serie had ik nooit kunnen vermoeden wat het uiteindelijk met me zou doen en wat het me allemaal zou opleveren.


Samenwerking en uitdagingen

Ik werk heel veel samen met mijn ziel en mijn gidsen en die samenwerking is de afgelopen dagen alleen maar intenser geworden. Wat hebben ze me uitgedaagd, maar wat hebben we ook wat afgelachen. Wat een hilarische momenten heb ik beleefd en dat is allemaal ontstaan uit de angst om gezien te worden. Om daadwerkelijk gezien te worden zoals ik ben.

Dus elke keer werd ik weer uitgedaagd om het over bepaalde onderwerpen te hebben, om bepaalde dingen voor mezelf uit te proberen, om bepaalde dingen te doen die ik doodeng vond of waar ik totaal geen kennis van had. En toch ben ik elke keer weer de uitdagingen aangegaan. Niet omdat ik iets te bewijzen had, maar omdat ik voelde dat het me verder zou brengen. Ook al wist ik op dat moment nog helemaal niet wat ik tegen zou komen of wat het me precies zou brengen. Ik kon alleen maar één ding doen.....me overgeven en erop vertrouwen dat mijn gidsen en mijn ziel het beste met me voorhebben. Dat zij weten wat me verder zou brengen. Niet wat ik denk dat me verder brengt, maar wat zij aangeven. En dat omdat zij rechtstreeks verbonden zijn met de bron/met het universum/ met het grotere geheel. Daardoor beschikken zij over informatie die ik niet heb en waar ik ook nooit bij zal kunnen komen via mijn denken, kennis of jarenlange (levens)ervaring. Dat is informatie die verder reikt dat het tastbare. En ik kan alleen maar dankbaar zijn dat ze die informatie met mij willen delen.


Een harnas van angst

Door het aangaan van deze uitdagingen werd het voor mij (nog) meer zichtbaar hoe ik en de mensen in het algemeen gevangen zitten in een harnas van angst. We worden bij alles in ons leven geleid door angst. We denken wel dat we zo krachtig zijn, maar de emotie die het krachtigste is in ons bestaan als mens, de emotie die onze aller grootste en meest waardevolle kracht opgesloten houdt...namelijk de liefde voor onszelf en daarmee ook voor alles om ons heen, is de emotie: ANGST!

We zijn bang om te falen, om (mensen en materie) te verliezen, om lief te hebben...uit angst om weer afgewezen te worden of te verliezen. We zijn bang om onszelf te laten zien in wie we werkelijk zijn, we zijn bang dat de ander beter is dan wijzelf. We zijn bang voor het onbekende, bang om de controle kwijt te raken, bang om hulp te vragen, bang om ons te verbinden vanuit onvoorwaardelijkheid. We zijn bang om te leven en daarom zijn we allemaal aan het overleven.


Voelen van de angst

Ik kan andere mensen voelen, ik kan voelen wat er in hun lichaam speelt. Ik kan op afstand waarnemen zonder dat ik daar iets voor hoef te doen. Dus tijdens mijn uitzendingen, voelde ik ook de mensen die keken, maar ook de mensen die later keken of erover praatten. En dan voelde ik de angst, de afschuw, de weerstand, de emoties, het veroordelen, maar ook de liefde, de verwondering, het respect etc. Ik voelde dan alles wat er speelde....want ik voelde ook mijn eigen stukje en alles wat ik bij de ander voelde, was ook weer een weerspiegeling van wat ik altijd van mezelf voelde...hoe ik over mezelf dacht en wat ik altijd voor waarheid over mezelf heb gevormd en geleefd.

Dus toen ik “met de billen bloot ging” en hele persoonlijke dingen heb verteld over mijn financiële situatie, over mijn manier van leven, over mijn manier van zijn, over mijn kracht en mijn kwaliteiten, maar ook over mijn angsten, mijn emoties en beperkingen, toen voelde ik de reacties bij de mensen ook....en die gingen van weerstand en afschuw tot grote waardering en diepe liefde. En dat was alles wat erin mij speelde.


Waarom doe ik dit?

Telkens kwam er ook weer de vraag naar boven:”waarom doe ik dit eigenlijk?” Als ik zag dat er niemand keek, als ik merkte dat er weinig reactie kwam, dan kwam weer die twijfel, het denken, de geijkte vraag:”waarom doe ik dit eigenlijk??” Ik lijk wel gek!! En telkens kreeg ik weer hetzelfde antwoord van mijn gidsen: “Karin, je doet het voor jezelf!!! Je doet het omdat je het waard bent!!!” Je doet het omdat jij heel waardevol bent en hele waardevolle informatie hebt, maar die informatie kun je pas delen als je het ook voelt!! Als jij wacht met het delen van jouw informatie. Als je wacht tot een ander je gaat waarderen, dan zal er nooit iets gedeeld worden. Dan stopt het bij jou!! Jij bent namelijk degene die die informatie naar buiten mag brengen, maar als jij denkt dat je niet waardevol bent en niets waardevols te zeggen hebt, dan zul je ook nooit iets waardevols te delen hebben. Het ligt in het feit wat jij van jezelf vindt. Als jij jezelf waardevol vindt, als jij jouw informatie waardevol vindt, dan pas zal de wereld jouw informatie te horen krijgen en dan pas zal er waardering komen. Dus wacht niet op de ander!!! Waardeer jezelf en ga aan de slag!! Je doet het voor jezelf!! En ook al zal er nooit iemand kijken, ook al zal niemand er wat mee gaan doen, dan heb jij het meest waardevolle in je leven bereikt....namelijk dat je ontdekt hebt hoe waardevol jij bent!!!”


De verandering van het doel

Ik ben dus begonnen met het idee om zichtbaar te worden en dat had ik heel letterlijk genomen. Hoe kan ik gezien worden door anderen. Hoe kan ik mezelf op het internet zichtbaar maken. Wat moet ik daar allemaal voor doen?
Terwijl ik daarmee bezig was en allerlei nieuwe dingen ontdekte (bv over Instagram, Youtube, websites etc.), merkte ik dat ik steeds andere richtingen opgestuurd werd door mijn gidsen en mijn ziel. Elke keer kwam ik weer op het punt...”Hoe waardevol ben jij?”. “Hoe waardevol vind jij jezelf?”

En ik mocht mijn informatie met jullie delen. Dus daar gingen mijn filmpjes ook over. Elke keer mocht ik daar weer aandacht aan besteden. En dan kwam steeds de vraag naar voren...”Hoeveel ben jij bereid in jezelf te investeren?” “Hoeveel waarde vertegenwoordig jij voor jezelf?”


Hoe waardevol vind jij jezelf?

Telkens kwam die vraag weer naar voren. En telkens werd ik uitgedaagd om een stapje verder te gaan. Tot het moment dat ik de mensen aan mocht geven dat ik een dag organiseer naar aanleiding van deze filmpjes. En die dag vraagt een investering van en in jezelf van 250 euro en ik durfde het bijna niet te zeggen. Wat dacht ik wel niet. Ik geef wel informatie mee die van onschatbare waarde is, maar daarom kan ik niet zoveel geld vragen aan de mensen. En weer kwamen mijn gidsen met de vraag: “Hoe waardevol vind jij jezelf?”

Ik kon niet steeds praten over de waarde van jezelf, maar het zelf niet voelen, niet leven, dus ik ben ervoor gegaan en ik heb het gevraagd en wat vond ik het moeilijk. Wat vond ik het confronterend....vooral voor mezelf. Want ben ik werkelijk zoveel geld waard?? En tegelijkertijd voelde ik dat ik véél meer waard ben...het was mijn eigen beperking die ik erop zette en het is dus ook mijn eigen verantwoordelijkheid om die beperking eraf te halen.


Het proces en de bijkomende emoties

Toen ik begon, was ik er nog van overtuigd dat het ging om het zichtbaar maken van mezelf en mijn methode omdat ik mensen wil ondersteunen en hen wil helpen om dichterbij zichzelf te komen. En voor een gedeelte is dat natuurlijk waar, maar dat is het stukje denken, de materie, het doel wat buiten mezelf ligt. Maar zoals alles hier op aarde ligt de prioriteit altijd bij jezelf. Je kunt namelijk niet een ander veranderen. Je kunt alleen jezelf veranderen en daarmee verander je de reactie van de wereld op jou en daarmee de wereld.

Dus ook dit hele proces ging in eerste instantie om mezelf. Ik mocht mijn eigen blokkades overwinnen. En pas als ik die blokkades overwonnen heb, dan kan ik anderen daarmee helpen. En het gaat bij mij en mijn missie om dichter bij je eigen kern te komen. Om te kunnen voelen en leven wie je bent. Van nature. Niet zoals je gevormd bent door de maatschappij, maar vanuit je pure zijn.

En dat was iets wat ik nog steeds niet volledig kon. Ik had nog teveel angst voor wie ik ben. Ik leefde nog teveel in mijn eigen schaduw, omdat ik bang was dat mijn licht, mijn kracht te overweldigend zou zijn. Dat mensen niet met mij om konden gaan....iets wat ik dus ook altijd tegenkwam in mijn leven. Ik was too much!!

Maar wat ik niet besefte, is dat het niet uitmaakt hoe een ander over me denkt of wat een ander van me vindt, het gaat erom wat ik van mezelf vind. En ook al is een ander (nog) niet in staat om met mijn kracht, met mijn energie, met mijn liefde om te gaan, hoeft dat voor mij géén reden te zijn om daarom maar minder te stralen, om mijn liefde te verstoppen die ik voel voor de mensen, om me anders voor te doen dan wie ik ben. Ik ben wie ik ben, ik kan wat ik kan en ik heb te delen wat ik in me heb en anderen mogen voor zichzelf bepalen wat ze daarvan willen accepteren, wat ze willen ontvangen en waar ze mee om kunnen gaan.

Als het (nog) teveel veel voor ze is, hebben ze de vrijheid om zichzelf te ontwikkelen, zodat ze er wel mee om kunnen gaan of ze kunnen zich afsluiten en zich afkeren van mij. Maar die actie bepaalt alleen wat ze met zichzelf doen en niet wat ze met mij doen.

Ik ben de enige die dat bepaalt, die kan bepalen wat er met mijn innerlijke kracht gebeurt. En dat was een hele confronterende, zelfs schokkende ervaring.
Natuurlijk wist ik het, natuurlijk zei ik het altijd, maar ik voelde het nog niet en daardoor leefde ik het nog niet. En toen het moment daar was, dat dat besef daadwerkelijk binnenkwam, toen sloeg het in als een bom!!


Uitstijgen boven mijn eigen beperkingen

Wat kwamen er veel emoties vrij.....pijn, verdriet, blijdschap, onmacht, vertrouwen, geluk, etc. etc. Het was een tsunami van emoties die me letterlijk overdonderde. Ik werd meegesleurd in deze overweldigende golf van emoties en ik ging bijna ten onder. Ik wou vechten, ik wou er tegenin gaan en ik voelde dat ik het niet zou redden. Dat ik het niet zou winnen, dus ik kon nog maar één ding doen. Ik kon me alleen maar overgeven....overgeven aan wat zich aandiende. En terwijl ik me voorbereidde op het moment dat het voorbij zou zijn...voelde ik dat ik omhoog geduwd werd....omhoog in mezelf....ik werd boven de golf van emoties getild en ik was zichtbaar voor mezelf....ik was vrij...innerlijk vrij!!!

En de tranen stroomden over mijn wangen. Tranen die voorheen de vervoerders waren van mijn pijn, mijn verdriet, mijn onmacht en mijn strijd waren nu getransformeerd naar tranen van geluk, intense liefde voor mezelf en pure verwondering over wie ik eigenlijk ben.


Nieuwe vragen dienden zich aan

En tijdens dit proces dienden zich weer allerlei nieuwe vragen aan.

“Hoe heb ik altijd zo weg kunnen lopen, zo kunnen strijden voor de puurheid die in mezelf zit. Hoe heb ik mezelf altijd zo kunnen verloochenen?? Hoe...???”

En wederom waren mijn gidsen en mijn ziel daar.....”Karin, het maakt niet uit wat er in het verleden is gebeurd, wat je in het verleden hebt gedaan of wat de toekomst je zal brengen....het gaat erom wat je in het heden ermee doet!! Leef in het NU en deal met wat je NU tegenkomt”

En weer kon ik alleen maar huilen...huilen van geluk dat mijn gidsen en mijn ziel zoveel wijsheid met zich mee brengen en ik zo waardevol ben dat ze dat met mij willen delen!!!


De wereld om me heen

En al ik dan om me heen kijk en ik zie de ene na de andere tekst voorbij komen waar zoveel wijsheid in zit en ik zie en voel dat de mensen die het delen het delen zonder die wijsheid zelf te leven, dan kan ik alleen maar mijn hart openzetten naar die mensen. En dan hoop ik dat ze ook ergens de moed zullen vinden om door hun harnas van angst, van weerstand heen te breken en alles in zichzelf zullen investeren om te ontdekken wat ze werkelijk waard zijn!! Want wat is iedereen ontzettend waardevol!!!!

Nog niet iedereen is in staat om ernaar te handelen. En dat geeft alleen aan dat het handelen nog zoveel beter kan, maar de mens op zich...ieder mens is waardevol en puur vanbinnen!! Het is alleen de kunst om de weg naar jezelf, de weg naar het pure te vinden.

De slogan van mijn praktijk is dan ook: er is géén fout, er is alleen de mogelijkheid om het anders te doen...


Wederom een uitdaging

En als ik denk dat ik er ben, dan heb ik het mis. Ook nu gaan mijn gidsen en mijn ziel door om me uit te dagen, om me te trainen om krachtiger te worden in mijn gevoel. In het (door)leven van de waarde die ik in me heb en die ik vertegenwoordig als mens.

De volgende uitdaging die ze me gegeven hebben is...ik mag jullie/jou het volgende vragen:

  • Hoe waardevol vind jij jezelf?
  • Hoeveel ben jij bereid in jezelf te investeren?
  • Wat ben jij voor jezelf bereid te doen om jouw waarde ook te gaan (be)leven??  


Ik geef jullie mijn informatie mee en ik nodig je uit om er gebruik van te maken.


Kijk mijn filmpjes en krijg de waardevolle informatie van mijn gidsen mee.

Te vinden op:


En als je mijn krachtige begeleiding wilt, met alle informatie die ik van jouw ziel, je lichaam en mijn gidsen en mijn ziel krijg, dan kun je contact met me opnemen via het contactformulier


Ik wens jullie/jou net zo'n prachtige en intense reis naar jezelf toe.


Vanuit mijn hart omarm ik jullie.


Liefs, Karin <3 


13-4-2018





00000030