Positiviteit…. Een bewuste keuze

Mij wordt regelmatig gevraagd hoe het komt dat ik altijd zo positief ben. Dat is mijns inziens een bewuste keuze. Ik heb meer dan genoeg mee gemaakt in mijn leven en het enige dat me er altijd doorheen heeft geholpen is mijn humor en positiviteit.

Ben ik dan nooit opstandig, boos, geïrriteerd of teleurgesteld…nou ik kan je verzekeren dat dat echt wel het geval is. Alleen ik hou er niet aan vast, ik blijf er niet in hangen. Een mooi voorbeeld vind ik zelf altijd het feit dat ik héél graag mensen help, op welke manier dan ook en er dan ook van overtuigd ben dat je met een klein gebaar zo’n groot effect kan hebben. Dus ik deel berichten van anderen, probeer ze te promoten,”like” de pagina van anderen, geef een complimentje, stuur ze een bemoedigend berichtje of zet ze even in de “schijnwerpers” en hoop zo iemand een stapje verder gebracht te hebben. En wat zie ik vaak gebeuren…de meeste dingen die ik zelf naar voren breng, worden wel gelezen, er wordt wel over gesproken, maar niet gedeeld, “geliked” of gepromoot. En is dat vervelend of teleurstellend…ja soms best wel. En ik heb dan ook wel eens dat ik denk:” en nou ben ik er klaar mee, ik doe ook niets meer voor een ander”. Dus ik trek me terug, reageer niet meer en dan heb ik het mooi gedaan… toch??? Zou je wel denken hè, maar wat gebeurt er…ik ga me steeds ellendiger voelen. Ik voel me rot, ik voel me boos, ik voel me afgewezen, ik voel me verdrietig en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Dus wat heb ik het dan goed gedaan hè. Nou ik dacht het  niet, want ik voel van binnen héél goed dat ik de dingen niet doe voor een ander, maar voor mezelf…gewoon omdat ik er happy van word om positief in het leven te staan, om anderen een compliment te geven, om anderen een “zetje in de goede richting of een steuntje in de rug” te geven. Dat is waar ik zelf door opbloei, dat is de energie waarin ik zelf het beste tot mijn recht kom. Dus ik hou het ook nooit zo lang vol om niet te reageren, om niet iets opbeurends te zeggen of om er geen humor of mijn oprechte medeleven bij te betrekken. En als ik dicht bij mezelf ben en blijf, is dat iets waar ik gewoon niet om heen wil en kan en trek ik mijn “positieve schoenen” maar weer aan en bewandel het pad der positiviteit. En dat bevalt me prima!

Een ander voorbeeld is het omgaan met tegenslagen. Ook ik heb te maken met (grote) tegenslagen in mijn leven. Alleen kijk ik er anders naar. Ik zie het niet als tegenslagen, maar als mooie lessen die me gegeven worden om bij te leren, om wijzer door het leven te kunnen gaan, om sterker te worden. En ben ik er op het moment altijd blij mee…nou echt niet. Ik sta ook wel te stampvoeten of ben druk in discussie met het Universum, waarom mij dit nou moet gebeuren of waarom op dit moment. En dan ben ik boos, sta soms te tieren (ja de mensen om me heen die me goed kennen, weten dat ik dan behoorlijk kan ontploffen) en wat gebeurt er…door mijn “explosie”….merk ik dat ik mezelf zo zielig ga vinden, baal als een stekker van alles en iedereen en boos ben en dan hoop ik dat er snel verandering in gaat komen. Maar helaas pindakaas…er is nog nooit een verandering vanzelf opgetreden. En ik voel dan dat ik ontzettend veel energie verlies, moe word en uiteindelijk géén stap verder kom. Dus wat is het enige dat ik kan doen…precies…kijken hoe ik van mijn beroerde situatie er zo snel mogelijk zelf iets positiefs van kan maken. Ik ben namelijk de enige die mijn situatie kan veranderen en als ik het niet kan veranderen, dan ben ik wel degene die kan bepalen hoe ik met die situatie omga. En dan keer ik terug naar mezelf, ga mezelf eens bekijken door de ogen van anderen en zie mezelf dan zitten als een “zielig hoopje mens die alleen maar kan klagen” en als ik ergens een hekel aan heb, is het wel dat type mens, dus spreek ik mezelf eens serieus toe en vraag ook letterlijk aan mezelf wat ik hiermee denk te bereiken en gek genoeg weet ik altijd het antwoord al….helemaal niets dus. Dus pak ik mezelf bij mijn kladden, geef mezelf een liefdevolle schop onder mijn lieftallige achterste en zorg ervoor dat ik weer in actie kom. En hoe doe ik dat…ik zet de radio  hard aan en galm lekker mee, ik ga opruimen om weer “zicht” te krijgen in de chaos, haal een frisse neus om weer helder te kunnen denken en lach bewust weer….en soms begint dat als lachen als een boer met kiespijn, maar daar moet ik dan zelf weer om lachen en zo werkt het aanstekelijk en kan ik dus echt weer (om mezelf) lachen. En de vrolijkheid komt dan vanzelf weer omhoog.

Dus heb ik financiële tegenslag…dan kijk ik hoe ik zelf de kosten kan bedwingen en maak van de nood een deugd…ik ga bv fietsen ..lekker goedkoop, goed voor de conditie, het tempo gaat weer wat naar beneden (wat bij mij vaak héél hoog en soms voor mijzelf ook te hoog is) en ik lig dubbel om de mogelijkheden die zo’n lekkere fietstocht je weer bieden (ontdekken van mooie fotoplekjes, je bekijkt de natuur weer op een andere manier, komt weer in gesprek met mensen die je tegenkomt enz enz). Of ik kan geen luxe cadeautjes kopen voor anderen…ik ben wel héél creatief, dus dan ga ik doen wat ik leuk vind…creatief bezig zijn. Ik maak wat leuks voor de ander, ik geniet zelf van het creëren en ik geef iets super persoonlijks wat nergens anders op de wereld te krijgen is en de mensen vinden het vaak ook nog extra leuk, omdat ik zoveel tijd en energie aan hen besteed heb.

Of ik ga lekker koken..niet duur en voor de hand liggend, maar op een zo goedkoop mogelijk, creatieve manier toch een lekker en vooral gezonde maaltijd op tafel te zetten. Dus kijk wat er nog is en anders ga ik op zoek..bv naar een boer die groente aan de straat verkoopt…het meest verse en eigenlijk het lekkerste wat er is. Daarna ga ik op internet op zoek naar inspiratie voor recepten of ik gooi van alles door elkaar en laat me weer verbazen hoe lekker het dan allemaal is….

Willen mensen mijn berichten niet delen of mijn pagina niet “liken”….dan denk ik :”ach hoe kan ik op eigen kracht ook sterk worden en bereiken wat ik wil”…het geeft me altijd een heerlijk gevoel als ik zelf weer iets uitgevogeld heb of als ik mezelf versteld heb doen staan, doordat het gebleken is dat ik het toch weer kon terwijl ik dacht dat ik dat niet zou kunnen. En zijn de mensen dan stom of vervelend…nee, ze zullen zelf wel van alles te doen hebben en wachten heeft geen zin, dus kom ik zelf maar in actie..

Wil iets niet lukken of krijg ik tegenwerking, dan kijk ik of het misschien goed voor mezelf is dat ik even meer rust neem, waardoor mijn stressen eruit gaat en het “project” meer tijd heeft om te “rijpen” of ik kijk waarom ik tegengewerkt word….wil ik dit zelf wel echt of durf ik zelf niet en hou ik mezelf eigenlijk tegen…

Kortom elke situatie heeft een negatieve kant, maar ook zéér zeker een positieve kant…alleen is die soms iets meer in de schaduw komen te staan en zul je meer op zoek moeten gaan…je gaat dan letterlijk op “ontdekkingsreis” en het is telkens weer een sensatie om te zien wat je allemaal tegenkomt…ik kan het je echt aanraden!!

Dus waarom ben ik altijd zo positief….omdat ik daar bewust voor gekozen heb en ik kan je vertellen dat er nog nooit een moment geweest is dat de positiviteit me iets slechts heeft gebracht en omgekeerd heeft de negativiteit me nog nooit iets goeds gebracht…en wat dat betreft wil ik gewoon alles uit het leven halen en zie ik het als de kerst: het leven is de boom, ik ben het kind, de positiviteit is als een berg cadeautjes en ik kan niet wachten om al die cadeautjes open te maken en me net zoals een kind zo ontzettend verwend te voelen…… Alleen bij de gedachte hieraan “borrelt” er weer van alles naar boven, zit ik hier met een glimlach op mijn gezicht en weet ik….”wereld…let maar op…ik ben nog lang niet klaar om jullie met heel veel positiviteit, humor, complimentjes, aandacht en liefde te overladen……”

Liefs, Karin Walda

2-10-2013

Wil je reageren op deze blog? Klik dan hier

00000446