Soms zit het leven vol onverwachte uitdagingen    


Soms zit het leven vol (onverwachte) uitdagingen, vol lessen die jou uiteindelijk tot groei mogen brengen. En die lessen zijn soms zo ontzettend zwaar en de vraag is dan…wat doe je….hou je vast aan je vaste patroon of durf je je grootste angst(en) in de ogen te kijken en durf je je koers te wijzigen.

Dit is een dilemma waar veel mensen tegenaan lopen. En dat is natuurlijk ook niet zo raar, zeker in de energie waar de wereld momenteel in zit. Het is tijd voor veranderingen, tijd voor (grote) beslissingen en tijd om knopen door te hakken. Allemaal ontzettend onzeker, maar uiteindelijk heb je géén keus en zul je voor jezelf mogen kiezen en je koers (tijdelijk) wijzigen als het blijkt dat de bestemming die je voor ogen had, (op dit moment) niet de juiste bestemming voor je blijkt te zijn.

Misschien kun je het beeld voorstellen: je bent in een woeste zee terecht gekomen en je doet er alles aan om te overleven. Na een geweldige strijd van overleven of verdrinken, zie je land en voel je je opgelucht. Eindelijk een veilige haven. Dat is waar iedereen naar toe wil, dat is waar je naar terug wilt keren. En als je dan bijna bij de veiligheid bent, dan stuit je op rotsen….. ondoordringbare rotsen. Maar je wilt de moed niet opgeven en gaat ervoor….er zal toch zeker ergens een mogelijkheid zijn om ertussendoor te gaan, om er doorheen te komen, want daarachter ligt de veiligheid en je doel.  

Maar wat je ook probeert, elke keer word je door de golven tegen de rotsen geslagen. Telkens weer blijf je doorgaan, want je bent zo dichtbij…. Maar na ontelbare keren, is het je nog steeds niet gelukt en blijkt dat de rotsen uiteindelijk je ondergang gaan betekenen als je door blijft gaan met het proberen om erdoor te komen. De rotsen zijn bikkelhard met hele scherpe punten, die je alleen maar meer en meer verwonden en je uiteindelijk zo beschadigen dat je daardoor juist ten onder zult gaan. Het leek allemaal zo mooi, maar de rotsen, de schijnveiligheid hiervan, hebben je murw geslagen en je kunt maar één ding doen…. de rotsen de rug toekeren en op zoek gaan naar een andere manier om je veiligheid te bereiken.  

Eerst zul je weer in de woeste zee terecht komen, maar als je je overgeeft, zul je door de stroming meegenomen worden naar andere bestemmingen en heb je de kans om wel in rustiger (vaar)water terecht te komen om daar uiteindelijk je veilige haven te bereiken.

Dit beeld geeft een beetje weer wat er momenteel voor vele mensen geldt. Het onzekere, het nemen van beslissingen en het (noodgedwongen) wijzigen van de koers, van je leven. Je kunt dit als negatief zien of je kunt het als mogelijkheid zien om inzichten te krijgen, om andere mogelijkheden (in jezelf en/of je leven) te ontdekken en door deze lessen (verder) te groeien of je kunt het als verlammend laten werken en ten onder gaan….. maar één ding is zeker, zorg ervoor dat je een actief onderdeel bent van je eigen beslissing, want niets doen is ook beslissen!   

Liefs, Karin Walda  

25-2-2015 

 

Wil je op deze blog reageren? Klik dan hier

00000429