Zie je beperkingen of zie je mogelijkheden…

In deze onzekere tijden, word je regelmatig geconfronteerd met jezelf en je beperkingen. Die beperkingen zijn natuurlijk altijd aanwezig, maar in een periode van crisis, worden je beperkingen alleen maar meer benadrukt c.q. uitvergroot doordat de mogelijkheden en kansen minder massaal aanwezig zijn. En wat doe je dan….laat je je inderdaad beperken of zie je het als een kans om aan jezelf en de wereld te laten zien wat je mogelijkheden zijn…

Veel mensen denken en handelen vanuit angst. En zoals iedereen weet, angst verlamt. Waardoor je dus een vertraging krijgt op alles wat je wilt doen. Is dit raar of dom. Absoluut niet, het is alleen het meest voor de hand liggende…er dreigt gevaar, dus wat doe je…je gaat voorzichtig te werk of je wacht af, want stel je voor wat er kan gebeuren. Hoe mis het kan gaan, wat de negatieve gevolgen zijn van een handeling en er is al zoveel negativiteit en onzekerheid, dus dat wil je niet. Je probeert dat dan te voorkomen door voor jezelf je handelingen en je leven meer in een zeker licht te zetten. Alleen die zekerheid is gebaseerd op je ervaringen uit het verleden. En in het verleden was alles anders, want toen was er ook geen crisis. Toen waren de omstandigheden anders, toen was jij anders. Voor vele mensen is dat echter niet van belang en zullen ze dus blijven denken en handelen op de bekende manier. Dreiging betekent inhouden, afwachten en eventueel omdraaien of weglopen. Maar dat zijn dus geen ingrediënten die je nodig hebt om vooruit te komen….om iets te veranderen. Dat zijn de ingrediënten die ervoor zorgen dat de dingen blijven zoals ze zijn…en nu is het crisis, dus gebruik je de ingrediënten van afremmen, inhouden, omdraaien en weglopen, dan versterk je dus de crisis in je leven. Je leeft niet in het nu, die grenst aan de toekomst, maar je leeft met “terugwerkende kracht”, het terug gaan in je leven, het leven in het verleden…en op die manier is er voor jou geen toekomst waar de mogelijkheden liggen, maar een heden met beperkingen…want je staat stil, je loopt weg voor de mogelijkheden…je verlamt door de angst.

Of ben je juist iemand die kiest voor de mogelijkheden die je geboden worden, juist doordat er nu geen toekomst lijkt te zijn. Ga je een toekomst voor jezelf opbouwen en dus door de verlamming heen breken??
Het is natuurlijk een hele gok, maar dat is alles in het leven. En als je voor jezelf alleen maar dingen wilt proberen waarvan de uitkomst bekend is, dan is het geen gok meer, maar een vaststaand feit…. en voor nu geldt dan dus het feit….crisis is crisis en daar liggen geen mogelijkheden of kansen. Ik geloof meer in het creëren van kansen door je niet te laten weerhouden door beperkingen….er is toch al niets mogelijk, dus alles wat je wel bereikt is een manier voor jezelf om boven jezelf uit te stijgen. Jezelf laten zien wat je wel kunt, juist met de beperkingen die nu gelden. Het is een kwestie van vertrouwen en juist dit vertrouwen heb je nodig om iets neer te zetten. Het vertrouwen in een goede afloop, het vertrouwen in jezelf dat je het kunt, het vertrouwen dat alles mogelijk is. En dit vertrouwen zorgt voor beweging, voor de vooruitgang die je nodig hebt om te kunnen creëren.

Is is het daarom niet eng?? Natuurlijk is het eng , het is doodeng, soms zelfs bijna zo eng dat je weer verlamd wordt en gaat twijfelen aan jezelf. Ga ik nu wel of niet bezig, ben ik stom bezig, doe ik onverantwoord en wat zal de buitenwereld ervan zeggen. Als het slaagt, ben je natuurlijk een held(in), maar wat als het mislukt, ben je dan een “lozer” of ben je dan toch nog een held(in), ben je dan toch nog geslaagd. In mijn opinie ben je altijd een winnaar als je iets probeert. Het kan zijn dat de uitkomst anders is dan je verwachtte of gehoopt had, maar je hebt altijd iets gewonnen. Namelijk een stukje meer voor jezelf om je te ontwikkelen als mens. Want ook al verlies je misschien geld of iets anders in de vorm van materie, je wint altijd in de vorm van ervaring, wijsheid en ontwikkeling. En elke keer als iets “mislukt”, ben je een stapje dichter bij het slagen van een volgend project. Je leert van je “fouten”….dat had ik beter anders kunnen doen of hé werkt dat zo of goh, ik wist niet dat ik dat durfde of in me had. Je leert nieuwe delen van jezelf kennen, maar ook van anderen. Je krijgt meer inzicht in hoe jezelf functioneert, hoe je met tegenslagen omgaat, maar ook hoe je jezelf kunt blijven motiveren en verder ontwikkelen. Daarnaast leer je steeds meer over de mensen om je heen en de wereld in het algemeen. Hoe belangrijk zijn die mensen voor je. Kun je op ze rekenen, geloven ze in jou, geven ze jouw het vertrouwen dat je zo nodig hebt of laten ze vallen als een baksteen en sta je er alleen voor. En bij het ontdekken van de wereld, ontdek je ook weer een stukje van jezelf. Reageert de omgeving negatief, ga je dan ook daarin mee of ben je trots op jezelf dat je het toch geprobeerd hebt. Dat je weer een stapje verder bent in je ontwikkeling. Want je kan een “mislukking” zien als een drempel of je kunt het zien als de 1e laag die het opstapje voor je gaan vormen naar succes….wederom aan jou de vraag….voor welke optie ga je: de beperking of de mogelijkheid tot…

Het zijn onzekere tijden, er zijn veel beperkingen, maar…..er zijn ook talloze mogelijkheden en ik wil al mijn mogelijkheden ontdekken….ook al houdt dat in, dat ik zo nu en dan struikel…maar alleen door regelmatig te struikelen, leer ik om mijn voeten op te tillen en telkens weer meer flexibiliteit bij mezelf te ontwikkelen om de stap naar succes wel goed te nemen….het is en blijft een kwestie van oefenen!!

Liefs, Karin Walda
1-11-2013

 

Wil je reageren op deze blog? Klik dan hier

00000341