De Nieuwetijdskinderen oftewel de NU-kinderen

De kinderen van deze tijd worden vaak de Nieuwetijdskinderen genoemd. Voor de één is dat een hele fijne benaming en voor de ander is het bijna een belasting. En dat wordt zo ervaren, omdat Nieuwetijdskinderen vaak een “probleem” hebben. Tenminste zo wordt het in de maatschappij bestempeld. De Nieuwetijdkinderen kampen vaak met leer- en/of gedragsproblemen en vergen daardoor een andere aanpak. Je ziet dus ook veel Nieuwetijdskinderen bij het speciale onderwijs.

Maar als we er meer naar kijken, als we ons verdiepen in wat daar nu de oorzaak van is, dan mag je je ook wel (eens) afvragen of zij degene zijn die die problemen veroorzaken. Zit het probleem bij de kinderen of zit het probleem bij de maatschappij die (nog) niet klaar is voor de wijsheid en de manier van leven die de Nieuwetijdskinderen met zich meebrengen?

Het is niet voor niets dat ik ze de NU-kinderen noem. Het zijn kinderen (en jong volwassenen) die je de wereld op een hele andere manier laten zien. Zij nemen de dingen op een andere manier waar, ze interpreteren de wereld en het leven anders en ze verwerken de aangeboden informatie op een andere manier.

Als we ons daar nu even op richten dan zie je vaak dat deze kinderen bepaalde overeenkomsten hebben. De volgende kenmerken komen vaak voor. 

Ze hebben:

  • moeite met leren

  • moeite met concentreren

  • een hele andere kijk op het (be)leven

  • moeite met een evenwichtig sociale omgang

  • gedragsproblemen

  • een eigen belevingswereld en zijn vaak beelddenkers

  • moeite met het uiten

  • en ze zijn ze zijn heel gevoelig voor emoties en sferen


En wat is daar nu de oorzaak van. Zijn deze kinderen dan allemaal zo “beperkt” of zit hier meer achter.

Deze kinderen ZIJN niet beperkt, maar WORDEN beperkt. Ze hebben veel talenten die ze (nog) niet kunnen gebruiken, omdat de maatschappij er nog niet klaar voor is. Ze leren op een andere manier, ze denken op een andere manier, ze leven op een andere manier en hun UNIEK-ZIJN wordt door iedereen waargenomen, maar door de meesten verkeerd geïnterpreteerd.

Ze zijn het levende bewijs van de verandering van het complete mens-zijn. Een verandering op alle vlakken. De evolutie van de mens is hier alleen in sneltreinvaart zichtbaar aan het worden. We zijn heel kundig in het aanvaarden van de snelheid van veranderingen binnen de technieken, maar zodra het aankomt op veranderingen in het menselijke kunnen, in het menselijke handelen en in het mens-zijn, dan schieten we opeens in de stress en proberen we dit uit alle macht tegen te houden. Echter is de verandering in gang gezet en dat zal niet, met welke techniek dan ook, tegen te houden zijn, omdat de techniek uitgevonden is door de mens en die  ook uitgevoerd wordt door de mens en zal daardoor altijd achter de feiten aanlopen. We denken dat we alles kunnen besturen, maar dit is iets wat niet te besturen is, dit is iets wat van binnenuit komt en wat we allemaal mogen en zullen ondergaan. Hetzij in strijd of met overgave...dat is aan ieder mens zelf om te bepalen hoe de manier van beleven wordt.

Deze kinderen zijn de boodschappers van de veranderingen. Zij komen de veranderingen brengen door het letterlijk zichtbaar (en daardoor tastbaar) te maken voor de oudere generaties.

Welke veranderingen zijn dat:?  

Ze zorgen ervoor dat:

  • we (weer) van ons denken naar ons voelen gaan

  • we (weer) de mens als uniek individu gaan zien

  • we (weer) meer gaan verbinden met elkaar

  • we (weer) meer bewust in het moment gaan leven

  • we (weer) meer gaan genieten van het leven

  • we (weer) ons verbeeldingsvermogen aanspreken en speels mogen zijn

  • we gewoon weer mens mogen zijn ipv een “robot” die altijd maar moet presteren.

En hoe doen ze dat dan?

Door hun “leer/gedragsproblemen” vragen ze heel veel aandacht. Hebben ze veel “speciale” aandacht nodig. En wij als volwassenen voelen ons daartoe geroepen om vooral te laten zien hoe kundig we zijn. Wij zijn op onze manier kundig, maar deze kinderen zijn echter veel wijzer….ze “dwingen” ons a.h.w. om ons te richten op de specifieke behoeften van de individu. Hierdoor komt de persoon weer in beeld als een uniek iemand met unieke behoeften. We zijn géén massaprodukt. Ieder mens heeft eigen behoeften en die komen op deze manier (weer) aan het licht. Ze maken het a.h.w. zichtbaar voor ons.

Daarnaast worden we a.h.w. “gedwongen” om met allerlei specialismen samen te werken. Diverse mensen met kwaliteiten op specifieke gebieden. Zo zie je bv dat een leraar gaat samenwerken met een logopedist of bewegingstherapeut. Dit zorgt voor nieuwe en onderlinge verbindingen. De mensen mogen zich (weer) meer met elkaar gaan verbinden.

De NU-kinderen zijn snel afgeleid, vragen veel aandacht en ze dwalen snel af...hierdoor hebben ze extra begeleiding nodig. Er wordt daardoor vaak extra aandacht besteed aan het feit dat ze opletten wat ze nu doen, worden de stapjes kleiner voor ze gemaakt, werken ze met kort tijdsbestek en daarmee worden wij zelf weer “gedwongen” om hier te zijn, in het moment, in het NU. Want als je het over twee weken hebt, is het teveel voor deze kinderen, kunnen ze het niet bevatten, dus gaan we ze per dag laten focussen op wat er NU gaande is.

Doordat ze vaak moeite hebben met getallen en abstract denken, wordt er veel gebruik gemaakt van plaatjes en creativiteit. Dit allemaal om hun aandacht te trekken. Deze kinderen zijn echter beelddenkers, omdat ze het “grote plaatje” van de toekomst van de aarde zien en de creativiteit hebben ze nodig om uit het geeikte patroon te kunnen stappen. Als het niet rechts-om kan, dan maar links-om. Ze gaan heel creatief met de gegeven informatie om, doordat zij van binnenuit niet vast zitten in de oude patronen. Je ziet dan ook dat die kinderen vaak helemaal opbloeien als ze een creatieve uitingsvorm hebben kunnen doen bv dans, zang, toneel enz.

Eerder gaf ik al aan dat ze vaak zoveel moeite hebben met leren,  dus doen we het op een speelse manier. We gaan leuke manieren uitproberen om toch hun interesse te wekken en te houden en dat is nou net wat ze willen….de les voor ons is het (weer) leren genieten van het leven en het feit dat je mens bent i.p.v. een robot die altijd alleen maar moet presteren en verder geen “afwijkingen” mag vertonen.

We zien vaak dat deze kinderen moeite hebben om zich goed te uiten en dat ze vaak worstelen met hun eigenwaarde. Dat is niet omdat ze zich niet kunnen uiten, maar omdat ze zich bezig houden met dingen die zij wel al waarnemen (op hun manier). En doordat het grote gros van de maatschappij en het hele onderwijssysteem hier nog niet klaar voor is, wijken zij af van de geldende maatstaven . Met als gevolg dat ze regelmatig te horen krijgen dat ze het niet goed doen. Ze kunnen hierdoor geen gebruik maken van hun eigen kwaliteiten en de dingen die ze zeggen, worden als afwijkend beschouwd. Hierdoor ontstaat er een angst om zich te uiten en een gevoel van minderwaardigheid. Let wel...dit doen we vaak niet bewust, maar is een gevolg van het oude systeem!! 

Zodra we de kinderen “loslaten” en ze hun toestemming geven om in hun eigen belevingswereld te mogen zijn, zie je dat de kinderen “opeens” ongekende kwaliteiten bezitten. Echter wordt dat dan gezien als “wonderbaarlijk”….dat zo’n kind zich zo kan ontwikkelen...dat is uniek. Nee, dat is niet uniek, dat is gewoon wie ze zijn! Alleen krijgen ze vaak niet (genoeg) de ruimte om zich op hun eigen manier te ontplooien (letterlijk...het naar buiten mogen laten komen van hun unieke kwaliteiten).

Dus al met al denken wij dat we de NU-kinderen, de kinderen met een “extra behoefte” leren hoe ze in deze maatschappij toch staande kunnen blijven, maar in werkelijkheid leren de

NU-kinderen ons om met de tijd die er NU is om te kunnen gaan. Met de grote veranderingen die er gaande zijn op aarde en daarmee ook binnenin de mens.

En de term Nieuwetijdskinderen is eigenlijk alweer achterhaald...ze werden zo genoemd omdat ze een Nieuwe tijd aankondigden, maar die nieuwe tijd is nu volop gaande...we zitten er middenin.

De NU-kinderen triggeren ons om ons bewustzijn te vergroten en daarmee leren ze ons om als uniek individu bewust (aanwezig) te zijn!

Dus laten we vooral (in)zien dat de NU-kinderen zo ontzettend uniek zijn en geef ze de waarde(ring) die ze verdienen!!


KarinWalda.nl

17-1-2018

00000200