Waarom is uitstelgedrag zo schadelijk voor je? 

 

Uitstelgedrag is iets wat veel mensen kennen en ook vaak (onbewust) toepassen in hun leven. En wat is daar nu zo erg aan zul je je misschien afvragen.  
Uitstelgedrag is een “overlevingsmechanisme”. Zodra je uitstelgedrag toepast, probeer je de confrontatie met de situatie die voor jou te zwaar is uit de weg te gaan, maar dat betekent niet dat die situatie verdwijnt. Sterker nog. De situatie wordt alleen maar krachtiger en dus zwaarder voor je om ermee om te gaan. In feite bereik je dus precies het tegenover gestelde van wat je wilt.  
Je wilt iets niet doen, omdat het emotioneel, lichamelijk, geestelijk, energetisch, financieel of op elk vlak te zwaar voor je is.  
Dit is vaak iets wat je (aan jezelf en anderen) niet wilt of kunt erkennen en daarom wordt de bekende “smoezendoos” opengetrokken met zeer variabele redenen waarom je het nu niet doet.  


Een paar redenen:  

  • ik moest teveel andere dingen doen
  • het was niet mogelijk (zaak gesloten, persoon afwezig, geen bereik enz enz)  
  • ik ben er niet aan toegekomen
  • ik doe het vd week, want dan ben ik daarmee bezig
  • ik voelde me niet lekker
  • ik was te moe
  • het was nog niet nodig
  • ik bepaal zelf wanneer ik ermee bezig ga (zogenaamde bewuste en vrije keuze in handelen)  

Je doet dit voor jezelf om een bepaalde veiligheid voor jezelf neer te zetten, wat we echter vaak vergeten is dat het een “schijnveiligheid” is. Want je brengt jezelf juist meer in gevaar door de situatie in stand te houden. Het is echter voor ons dan een veiligheid, omdat dat is wat we kennen en ook al is het niet prettig, we weten in ieder geval wat die situatie inhoudt en bij het onbekende is maar afwachten. En we zijn in een onveilige situatie er altijd op gericht dat iets alleen maar erger kan worden, dus de mogelijkheid tot verbetering, zien we dan gewoonweg niet.  


Er ontstaat ook een opéénvolging van mechanismes waar je vaak niet bewust van bent:

  • Energieverlies, door open energielijnen. Er is een situatie/emotie die om aandacht vraagt. Het krijgt geen aandacht doordat je het uitstelt, maar blijft wel (extra) aandacht vragen om het levendig te houden.  
  • Verlies van vertrouwen. Je belooft jezelf en anderen iets, maar stelt het steeds weer uit. De belofte wordt gebroken. Hierdoor verlies je je geloofwaardigheid (naar jezelf en naar anderen toe) en daarmee ondermijn je het vertrouwen.  
  • Verlies van motivatie. Er is geen resultaat of uitzicht op ruimte en dat werkt extreem demotiverend. Daardoor zakt letterlijk de moed je in de schoenen, omdat je nog zoveel moet. De berg van de dingen die moeten wordt alleen maar hoger ipv lager.  
  • Overzicht kwijtraken. Het wordt een opéénstapeling van dingen en daardoor creëer je chaos. Je ziet door de bomen het bos niet meer.  
  • Het beperken van inzichten. Doordat er zoveel opééngestapelde emoties/situaties zijn, is er géén ruimte meer voor het binnenlaten van nieuwe inzichten.  
  • Willen wordt moeten. Eerst wil je dingen doen of afmaken, later moet je dingen doen of afmaken. En je moet steeds meer. Moeten = dwang. Tegen dwang gaat je lichaam zich verzetten. Dat zorgt weer voor strijd. Strijd vreet energie en is een negatieve energie en dit verzwakt alles. Door het moeten zakt de moed je (soms) letterlijk in de schoenen. Of te wel, je motivatie om iets te doen, bereikt een dieptepunt.  
  • Je stapt uit het NU vandaan. Je begeeft je qua energie in de toekomst. Je hebt, net als met het verleden, ook géén invloed op de toekomst (tenminste géén directe invloed) Je kunt alleen invloed uitoefenen op de toekomst door dingen in het NU te veranderen. Daardoor creëer je dus weer en toestand waarin je alleen maar kunt OVERleven ipv LEVEN.  
  • Zelfondermijning. Je werkt jezelf tegen. Je neemt jezelf niet serieus (onder het mom van humor...het gaat om de timing!!) en/of je eist teveel van jezelf met als gevolg dat er dingen mis gaan. Reactie daar weer op:”ik kan toch niets” met als eindresultaat: je bent gedoemd om te falen!!  
  • Géén ruimte voor je gevoel of nieuwe inzichten. Dit komt omdat je alles moet onthouden wat je nog allemaal moet doen. Je bent daar continu mee bezig en het wordt alleen maar meer. Dit vraagt steeds meer energie en ruimte om het toch allemaal te onthouden. Daarnaast vraagt het opgestapelde / uitgestelde werk zoveel ruimte en aandacht, dat er niets overblijft voor je gevoel of voor nieuwe inzichten met nieuwe energie (die afgestemd is op het heden). Hierdoor neemt het denken alle ruimte in en daar zitten ook de emoties en energieën aangekoppeld van: angst, twijfel, negativiteit en falen. Dit geeft dus altijd een negatief effect met een negatief eindresultaat.  
  • Positiviteit wordt verdreven door negativiteit. Dit werkt afbrekend. Dit is verzwakkend op elk niveau.  
  • Je bent altijd bezig met opruimen/oplossen oude “shit”. Hierdoor word je gedwongen om in het verleden te leven en blijf je verbonden met de oude energie, informatie en emoties die niet meer van belang zijn en werken in het NU. Je zorgt hierdoor dat je je groei/ontwikkeling/bewustzijnsniveau (vergroting hiervan) tegenhoudt en je het jezelf onnodig moeilijk maakt. Door in het NU te leven/te handelen, verbind je je met de energie, informatie en emoties die nu precies aansluiten bij wat je op DIT moment in je leven nodig hebt en kunt verwerken. Hierdoor zul je alles veel makkelijker kunnen doen/opnemen/verwerken. Je gaat dan “in flow” leven.  
  • Je komt in een vicieuze cirkel terecht. Je hebt geen zin →  uitstelgedrag → het wordt steeds meer wat nog moet → de druk wordt hoger → dit vreet energie → er ontstaat vermoeidheid → niet helder meer kunnen denken → dingen vergeten/fouten maken → falen → strijden tegen het gevoel van falen (moeten bewijzen dat je het wel kan) → demotivatie → negatief gevoel → nog meer tegenzin en vermoeidheid → uitstelgedrag → enz. enz.  
  • Script voor rampscenario! Door het uitstelgedrag leef je continu met de energie: CRISISMANAGEMENT. Je loopt altijd op je tenen, je bent altijd bezig met problemen, je loopt steeds achter de feiten aan, je zit altijd met een (verlopen) deadline, de stressfactor is altijd heel hoog, je verliest de verbinding met het heden, omdat je steeds bezig bent met oude zaken, er is géén regelmaat, je leeft altijd in chaos, je kunt niet leren van je fouten, er is géén einde in zicht, het kost alleen maar energie, enz. enz.  

Kortom...... zorg ervoor dat je uitstelgedrag zoveel mogelijk beperkt en de bekende koe meteen bij de horens vat....simpel gezegd: NU is de beste tijd om orde op zaken te stellen!!! Actie geeft positieve reactie en zorgt voor beweging en vooruitgang..in elk opzicht!! 


00000182